Λόγω εξωτερικών οικονομιών και ιστορικών συγκυριών, τα κυριότερα διεθνή χρηματοοικονομικά κέντρα βρίσκονται στη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, τη Φραγκφούρτη, το Χονγκ Κονγκ και το Τόκυο.

Στα κέντρα αυτά ανταλλάσονται τίτλοι εκπεφρασμένοι σε διάφορα νομίσματα, 24 ώρες το 24ώρο. Λόγω της εξέλιξης των τηλεπικοινωνιακών συστημάτων, μεγάλο μέρος των συναλλαγών γίνεται πλέον ηλεκτρονικά, ακόμη και εκτός αυτών των διεθνών χρηματοπιστωτικών κέντρων.

Οι διάφοροι τίτλοι, εκπεφρασμένοι σε διάφορα νομίσματα, αγοράζονται και πωλούνται από διαπραγματευτές που στεγάζονται σε μεγάλα διεθνή τραπεζικά και μη τραπεζικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

Οι διαπραγματευτές είτε ανταλλάσουν αποθέματα τίτλων που έχουν στη διάθεσή τους, είτε για λογαριασμό πελατών, είτε για λογαριασμό του χρηματοπιστωτικού ιδρύματος το οποίο εκπροσωπούν. Στόχος τους είναι να κάνουν κέρδη, αγοράζοντας φθηνά και πουλώντας ακριβά.

Οι διαπραγματευτές στις διεθνείς κεφαλαιαγορές και χρηματαγορές είναι συνήθως εξειδικευμένοι σε κάποια από τις αγορές ή υποαγορές, όπως την αγορά ομολόγων, μετοχών, συναλλάγματος ή παραγώγων.

Οι συναλλαγματικές ισοτιμίες προσδιορίζονται στη διεθνή αγορά συναλλάγματος.

Οι τράπεζες και τα υπόλοιπα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα έχουν ένα κεντρικό ρόλο καθώς διευκολύνουν τις ανταλλαγές τραπεζικών καταθέσεων σε διάφορα νομίσματα, που αποτελούν το μεγαλύτερο όγκο των συναλλαγών στην αγορά συναλλάγματος. Η διεθνής αγορά συναλλάγματος είναι στην ουσία μία ενοποιημένη παγκόσμια αγορά που λειτουργεί σχεδόν 24 ώρες το 24ώρο.

Το μεγαλύτερο μέρος των συναλλαγών σε ξένο συνάλλαγμα είναι τρέχουσες συναλλαγές, αλλά μεγάλο μέρος είναι συμφωνίες ανταλλαγών (swaps) και προθεσμιακές συναλλαγές.

Στις συμφωνίες ανταλλαγών και τις προθεσμιακές συναλλαγές έχουμε συμφωνία μεταξύ των μερών για μελλοντική ανταλλαγή νομισμάτων σε προκαθορισμένη τιμή. Αντίθετα, οι τρέχουσες συναλλαγές εκκαθαρίζονται άμεσα.

Η ισορροπία στην αγορά συναλλάγματος απαιτεί εξίσωση των αποδόσεων των χρεογράφων που είναι εκπεφρασμένα σε διαφορετικά νομίσματα, όταν οι αποδόσεις μετρούνται σε κοινή βάση. Αυτή είναι η βάση της ισοδυναμίας των επιτοκίων.

Για δεδομένα επιτόκια καταθέσεων εκπεφρασμένων σε διάφορα νομίσματα, και για δεδομένες προσδοκίες για τη μελλοντική εξέλιξη της ισοτιμίας, η ακάλυπτη ισοδυναμία των επιτοκίων προσδιορίζει την τρέχουσα συναλλαγματική ισοτιμία.

Με τα υπόλοιπα δεδομένα σταθερά, μία αύξηση των εγχωρίων επιτοκίων προκαλεί ανατίμηση του νομίσματος.

Με τα υπόλοιπα δεδομένα σταθερά, μία αύξηση των επιτοκίων των άλλων νομισμάτων προκαλεί υποτίμηση του εγχωρίου νομίσματος.

Τέλος, με τα υπόλοιπα δεδομένα σταθερά, μία προσδοκώμενη μελλοντική ανατίμηση (ή υποτίμηση), οδηγεί άμεσα σε τρέχουσα ανατίμηση (ή υποτίμηση) του νομίσματος.

Σύνδεσμος στις Διαφάνειες της Διάλεξης

Διδακτικά Εγχειρίδια

Κεφάλαιο 15 στο Διεθνής Οικονομική και Παγκόσμια Οικονομία

Κεφάλαιο 14 στο Διεθνής Οικονομική: Θεωρία και Πολιτική