από τον Economist, 9 Μαρτίου 2012

Ταξιδέψτε με πλοίο από το Χονγκ Κονγκ στην Shenzhen, σε μια από τις περιοχές που καθιστά την Κίνα το εργαστήριο του κόσμου, και μια τεράστια διαφημιστική πινακίδα σας καλωσορίζει: «Ο χρόνος είναι χρήμα, η αποδοτικότητα είναι ζωή».

Η Κίνα είναι η μεγαλύτερη κατασκευαστική δύναμη στον κόσμο. Η παραγωγή της σε τηλεοράσεις, “έξυπνα” κινητά τηλέφωνα (smartphones), χαλύβδινους σωλήνες και άλλα πράγματα που μπορείτε να ρίξετε στα πόδια σας ξεπέρασε την αντίστοιχη παραγωγή των ΗΠΑ το 2010. Η Κίνα σήμερα αντιπροσωπεύει το ένα πέμπτο της παγκόσμιας παραγωγής. Τα εργοστάσιά της παράγουν τόσα πολλά και τόσο φθηνά, που έχουν συμβάλλει καθοριστικά στο να συγκρατηθεί ο πληθωρισμός σε πολλούς από τους εμπορικούς εταίρους της. Αλλά η εποχή της φθηνής Κίνας μπορεί να πλησιάζει στο τέλος της.

Το κόστος της ανεβαίνει ταχύτατα, αρχής γενομένης από τις παράκτιες επαρχίες, όπου ιστορικά είναι συγκεντρωμένα τα περισσότερα εργοστάσιά της (βλέπε χάρτη). Οι αυξήσεις των τιμών της γης, οι περιβαλλοντικοί κανονισμοί και οι κανονισμοί ασφαλείας, καθώς και οι φόροι συμβάλλουν σε αυτό. Ο σημαντικότερος παράγοντας, όμως, είναι το κόστος εργασίας.